Afgelopen 2 april ging Olivier Maria, alias lowcarbfrenchie van start op de Champs Élysées met een heel duidelijk doel: een marathon in minder dan 3 uur!
We laten je niet langer in spanning. Het doel is ruimschoots behaald: hij passeert de finishboog in 2u58'18. De sub 3 uur is dus binnen! Ja, maar niet zomaar een sub 3 uur...
Het decor is geschetst; nu laten we Olivier zelf vertellen over zijn Marathon in de mooiste stad ter wereld.
Parijs 2023
" Mijn doel in Parijs is dit jaar duidelijk: achter de gangmaker voor “3 uur” gaan lopen en 42 km lang geen centimeter van zijn zijde wijken. Geen enkel risico nemen, maar vooral zo ontspannen mogelijk lopen en mezelf geen druk opleggen. Genieten van het moment, van het lopen van monument naar monument en van het uitzicht. Ik besluit mijn GoPro mee te nemen om wat beelden van binnenuit vast te leggen, maar die moet me ook helpen om ontspannen en zonder druk te lopen.
Maar de start verloopt in golven en ik zie in de verste verte geen gangmaker. Er staan sowieso zoveel mensen aan de start, tijdens de afdaling van de Champs en in de eerste kilometers, dat het geen zin heeft om in paniek te raken. Het is beter om rustig te vertrekken, meegedragen door de menigte, wetende dat dit “rustige” tempo vaak iets te snel is. Na een paar kilometer zie ik in de verte de rode vlag en besluit ik te versnellen om hem in te halen. Als ik hem ter hoogte van zijn positie bereik dankzij mijn snelste kilometer van de dag (3’47), laat ik hem niet meer los en geeft mijn versnelling me een comfortabele voorsprong op mijn doel.
Af en toe kijk ik naar mijn hartslag en die is goed, veel lager dan vorig jaar. Ik zie dat als een goed teken. Ik maak me geen zorgen over mijn tempo en vertrouw op de gangmaker. Hij geeft ons advies en zorgt voor sfeer. Er staan veel mensen. Mijn benen voelen geweldig, het gaat gemakkelijk. Ik film. Rond kilometer 15 voel ik toch dat ik al inspanning heb geleverd en probeer ik mijn motivatie niet te verliezen. Maar de gangmaker stopt voor een sanitaire stop en laat ons aan ons lot over! We lopen verder in ons tempo van ongeveer 4’15/km, maar wanneer hij ons dankzij een stevige versnelling weer inhaalt, loopt hij nog steeds in zijn veel hogere tempo - het tempo waarmee hij ons heeft ingehaald - en zie ik veel te vaak 3’55 op mijn horloge staan. We vragen ons allemaal af wat we moeten doen en houden vol. Volgens mij loop ik tussen kilometer 20 en 25 mijn snelste 5 km.
Daarna komen de kleine tunnels langs de kade. Ik zie ertegenop, want ik heb ze altijd wandelend moeten doorkomen, volledig uitgeput. Dit jaar loop ik nog steeds goed achter de vlag en kom ik de vele tunnels succesvol door. Ik voel dat de SUB3 binnen bereik is. Het ontroert me. Mijn benen worden steeds zwaarder, maar bij kilometer 30 en de beroemde “muur” vertraag ik nog niet. Vanaf kilometer 35-37 wordt de inspanning ondraaglijk. Mijn benen zijn volledig verzuurd, maar mijn tempo blijft goed. Ik kan nergens meer aan denken en ga door. We halen lopers in die “het zwaar hebben”: en te bedenken dat ik de vorige keren in hun positie zat. De passage door het Bois de Boulogne, daarna de terugkeer naar Parijs, de borden met 39, 40, 41 km... De finish is dichtbij! 500 m, 350 m, een bocht naar rechts en we komen op het beroemde groene tapijt: de finish ligt aan het einde. Ik versnel zo goed als ik kan en dan is het zover: 2u58’18. Eindelijk de Sub3! "
Mijn voeding voor en tijdens de marathon
" In de dagen voorafgaand aan de marathon heb ik niets aan mijn voeding veranderd: groenten, vlees, eieren, boter, olijfolie... Geen granen of zetmeelrijke producten. Nou ja, toch wel: twee tarwepannenkoeken de avond voor de wedstrijd, omdat we Libanees gingen eten. Een heel kleine koolhydraatoplading. Op de ochtend van de wedstrijd heb ik niet ontbeten.
Tijdens de marathon had ik onder andere publiekelijk op Instagram uitgelegd dat ik iets zou eten bij de verzorgingsposten als ik daar behoefte aan zou hebben. Meer koolhydraten innemen tijdens de wedstrijd is ook een interessante strategie. Maar de kilometers verstreken en ik voelde mijn bloedsuikerspiegel niet dalen en kreeg geen honger, dus ik ging door zonder iets te eten en voltooide de marathon zonder ook maar één calorie binnen te krijgen. Ik benadruk nogmaals dat dit absoluut niet mijn oorspronkelijke doel was, maar ik ben blij dat ik de marathon zo heb beleefd, zonder een terugval, muur of hypoglykemie, zelfs zonder iets te eten: wat een plezier, wat een vrijheid! Dit laat zien dat mijn lichaam goed in staat was vet te verbranden en dat het me gedurende deze 3 uur als brandstof heeft gediend. Water heb ik daarentegen niet geweigerd: bij bijna elke verzorgingspost dronk ik 2 tot 3 slokjes. Voor zover ik me herinner heb ik er 2 of 3 “gemist” of “overgeslagen”: wat een gedrang rond elke verzorgingstafel! "
Wil je meer weten over Oliviers voeding en zijn visie op dagelijkse training? Ga dan naar zijn website lowcarbfrenchie.com