Op 13 juli jongstleden ging Pierre Lugat, lid van Team Holyfat 2023, van start in de Race Across Switzerland. Op het programma stond meer dan 500 km over een parcours dat zowel prachtig als veeleisend was. Na 9000 hoogtemeters te hebben afgelegd, passeerde Pierre na 26 uur de finish en vervolledigde hij het podium! Hij vertelt erover...

Rustig vertrek uit de stad. Zodra ik Lausanne uit ben, vind ik mijn kruissnelheid en haal ik behoorlijk wat deelnemers in. Na anderhalf uur haalt een deelnemer me in (zonder een woord te zeggen... met zijn oortjes in). Ik houd mijn tempo aan om aan de eerste grote klim te beginnen. Boven komen we op een piepkleine weg met koeien. Het is er werkelijk prachtig. Na een korte afdaling en een stukje door de vallei langs het Lac de Joux doemt de Col du Mollendruz op. Daar zie je Lausanne in de verte en denk je: "mooi, dat is het einde van de eerste lus. Dat wordt makkelijk....." Maar nee, het blijft maar op en neer gaan en de hitte is dan verstikkend. Gelukkig bieden de uitzichten op het Meer van Genève en de Mont Blanc wat afleiding. Ik voltooi de eerste lus van 200 km nog behoorlijk fris.

Bij de verzorgingspost eet ik wat en pak ik mijn spullen voor de nacht, met armstukken, een pet, handschoenen, een ondershirt en een windjack.
Start van de lus van 300 km (in werkelijkheid 335 km). De eerste kilometers verlopen vrij vlot, tot aan het dorp Baulmes. Daar begint het serieuze werk. De klim naar de Aiguilles de Baulmes is een marteling. Verstikkende hitte en geen enkel stuk met een stijgingspercentage van minder dan 9%. Daarna richting de vallei van La Brévine (ook wel het Zwitserse Siberië genoemd). Ik kom er bij zonsondergang aan. Ik maak van de gelegenheid gebruik om te stoppen, warme kleding aan te trekken en transparante glazen in mijn bril te zetten.
Ik vervolg mijn tocht, met een opeenvolging van prachtige hellingen die stuk voor stuk steiler zijn dan de vorige. Tot ik midden in de Jura in Zwitserland bij een Metalfestival in the middle of nowhere beland. Tijdens de volgende klim vind ik een hoop steenslag van wegwerkzaamheden om even op te slapen. Ik vertrek weer en voltooi de cols van de lus van 300 km. Maar tijdens de lange afdaling van de Col du Chasseral val ik in slaap. Een nieuwe korte slaappauze is dus noodzakelijk, om te voorkomen dat ik in het ravijn beland. Bij mijn vertrek rijd ik vervolgens samen met het enige team van vier deelnemers aan de 500 km. Zij helpen me weer op gang. Nog één stop voor een met chocolade gevulde croissant en dan richting finish met een gemiddelde snelheid van bijna 30 km/u. Daar haal ik drie deelnemers in die me tijdens mijn slaappauzes waren gepasseerd.